هرم هولوگرافیک سه بعدی توهم را برای بیننده ایجاد می کند و باعث می شود که تصویر یا ویدئو به نظر می رسد همانطور که در هوا باشد . چهار شکل متقارن مخالف تصویر مشابه بر روی چهار چهره هرم قرار دارند . بااین اصل، هر طرف تصویر را به مرکز هرم می‌رساند. این پیش بینی ها به صورت یکنواخت به کار می روند تا یک شکل کامل ایجاد کنند که یک توهم ۳D را ایجاد می‌کند.

هولوگرام علم و عمل ساخت هولوگرام ها است. به طور معمول، هولوگرام یک ضبط عکاسی از یک میدان نور است، نه یک تصویر که توسط یک لنز ساخته شده است، و برای نمایش یک تصویر کاملا سه بعدی از موضوع هولوگرام استفاده می شود که بدون استفاده از عینک های مخصوص دیده می شود یا دیگر اپتیک متوسط. خود هولوگرام یک تصویر نیست و معمولا در هنگام مشاهده نور محیط پخش شده غیر قابل درک است. این یک کدگذاری میدان نور به عنوان یک الگوی تداخل تغییرات به ظاهر تصادفی در کدورت، تراکم یا سطح تصویر رسانه است. هنگامی که به طور مناسب روشن می شود، الگوی تداخل، نور را به یک بازتولید از میدان نور اولیه نور می‌دهد و اشیائی که در آن قرار داشتند، همچنان به وجود می آیند، نشانه هایی از عمق بصری مانند پاراگراف و دیدگاه را نشان می‌دهند که با هر تغییری در موقعیت نسبی از ناظر.

هرم هولوگرافیک

برای رشد کسب و کار خود از طریق اینستاگرام کلیک کنید.

تاریخچه هرم هولوگرافیک سه بعدی

فیزیکدان مجارستانی بریتانیا دنیس گابور (در زبان مجارستانی: گارو دنس) جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۷۱ “برای اختراع و توسعه روش هولوگرافی” اهدا شد. کار او، که در اواخر دهه ۱۹۴۰ انجام شد، بر روی کار پیشگام در زمینه میکروسکوپ اشعه ایکس توسط دانشمندان دیگر از جمله وولف در سال ۱۹۲۰ و ویلیام لارنس برغ در سال ۱۹۳۹ ساخته شد. این کشف نتایج غیر منتظره ای برای تحقیق در زمینه بهبود میکروسکوپ الکترونی در شرکت بریتیش تامسون-هوستون در راگبی انگلستان بود. تکنیک که در ابتدا اختراع شده است هنوز در میکروسکوپ الکترونی استفاده می شود، جایی که به عنوان هولوگرافی الکترون شناخته شده است، اما هولوگرافی نوری تا قبل از توسعه لیزر در سال ۱۹۶۰ پیشرفت نکرد.

در شکل خالص آن، هولوگرافی نیاز به استفاده از نور لیزر برای روشن کردن موضوع و برای مشاهده هولوگرام به پایان رسید. در یک مقایسه ی جانبی در شرایط مطلوب، یک تصویر هولوگرافی بصری از موضوع واقعی قابل تشخیص نیست. سطح میکروسکوپی جزئیات در طول حجم ثبت شده از فضا می تواند بازتولید شود. با این حال، در عمل معمول، سازگاری با کیفیت تصویر اصلی برای از بین بردن نیاز به نور لیزر در هنگام مشاهده هولوگرام، و گاهی اوقات، تا حدی که ممکن است، هم هنگام ساخت آن، ساخته شده است. پرتره های هولوگرافی اغلب به یک روش تصویربرداری غیر هولوگرافی متوسط ​​می پردازند تا از لیزرهای پالسی خطرناک با قدرت بالا که در غیر اینصورت برای غیرفعال کردن “افراد” زندگی “یخ” به عنوان کاملا فرایند ثبت ضبط هولوگرافی غیرطبیعی مورد نیاز است، اجتناب شود.هرم هولوگرافیک سه بعدی هم اکنون می توانند به طور کامل برای تولید اشیا یا صحنه هایی که هرگز وجود نداشته اند، به طور کامل تولید شوند.

هرم هولوگرافیک

روند توسعه هرم هولوگرافیک سه بعدی

توسعه لیزر نخستین هولوگرام عملی نوری را فعال کرد که اشیاء ۳D را در سال ۱۹۶۲ توسط یوری دنیزویک در اتحاد جماهیر شوروی و توسط امت لیث و جوری آپاتنیک در دانشگاه میشیگان در ایالات متحده آمریکا ساخته شد. هولوگرام های اولیه از امولسیون های عکاسی هالید نقره به عنوان رسانه ضبط استفاده می کنند. آنها بسیار کارآمد نبودند زیرا گرید تولید شده، بیشترین نور حادثه را جذب می کرد. روش های مختلف تبدیل تغییرات در انتقال به یک تغییر در شاخص شکست (که به عنوان “سفید کننده” شناخته می شود) توسعه داده شد که هولوگرام های بسیار کارآمد را تولید می کرد.

هولوگرافی ویژه یک روش مرتبط با ساخت تصاویر سه بعدی است که با کنترل حرکت ظاهری در یک سطح دو بعدی با استفاده از انعکاسی یا لرزشی دستکاری جزئيات اشعه های نوري کار می کند، در حالی که هولوگرافی سبک گابور با استفاده از روش های متنوع بازسازی موج فرکانس کار می کند.

هرم هولوگرافیک سه بعدی چگونه کار می کنید ؟

هرم هولوگرافیک سه بعدی یک تکنیک است که زمینه نور را فراهم می کند، که به طور کلی محصول یک منبع نور پراکنده شده از اشیاء است که برای عدم وجود اشیاء اولیه ضبط می شود و بعدا بازسازی می شود زمانی که زمینه نور اصلی دیگر وجود نداشته باشد. هولوگرافی را می توان به عنوان شبیه ضبط صدا مورد توجه قرار داد، به طوری که زمینه صدا ایجاد شده توسط ماده ارتعاشی مانند دستگاه های موسیقی و یا طناب های صوتی، به گونه ای رمز شده است که می توان آن را بعدا تولید کرد بدون وجود ماده اصلی ارتعاشی.

در هولوگرافی لیزر، هولوگرام با استفاده از یک منبع نور لیزری ثبت می شود که در رنگ آن بسیار تمیز است و در ترکیب آن مرتب است. ممکن است از تنظیمات مختلف استفاده شود و انواع مختلفی از هولوگرام ها ساخته شود، اما همه شامل تعامل نور از جهات مختلف می شود و یک الگوی تداخل میکروسکوپی ایجاد می کند که یک صفحه، فیلم یا سایر رسانه ها به صورت عکاسی ثبت می‌کند.

هرم هولوگرافیک سه بعدی می تواند توسط بخش درخشان پرتو نور به طور مستقیم به رسانه ضبط، و قسمت دیگر بر روی شی به طوری که برخی از نور پراکنده بر روی رسانه ضبط می شود ساخته شده است. یک ترتیب انعطاف پذیر برای ضبط یک هولوگرام نیازمند پرتو لیزر است که از طریق یک سری عناصر که با روش های مختلف تغییر می کند، هدف قرار می گیرد. اولین عنصر یک شکاف پرتو است که پرتو را به دو پرتو یکنواخت تقسیم می کند، هر کدام به جهت های مختلف است:

یک پرتو (شناخته شده به عنوان روشنایی یا پرتو شیء) با استفاده از لنزها پخش می شود و با استفاده از آینه ها به صحنه هدایت می شود. بعضی از نور پراکنده شده (منعکس شده) از صحنه پس از آن به رسانه ضبط می افتد.

دومین پرتو (شناخته شده به عنوان پرتو مرجع) نیز از طریق استفاده از لنزها پخش می شود، اما به گونه ای طراحی شده است که با صحنه تماس نداشته و به جای آن به طور مستقیم بر روی رسانه ضبط حرکت می کند.چندین مواد مختلف را می توان به عنوان رسانه ضبط استفاده کرد. یکی از رایج ترین فیلم هایی است که بسیار شبیه به فیلم عکاسی (امولسیون عکاسی هالید نقره ای) است، اما با غلظت بسیار بالایی از دانه های واکنش پذیری نور، آن را قادر به وضوح بسیار بالاتر که هولوگرام نیاز است. یک لایه از این رسانه ضبط (به عنوان مثال، هالید نقره ای) به یک بستر شفاف متصل شده است، که معمولا شیشه است، اما همچنین ممکن است پلاستیک باشد.

هنگامی که دو پرتو لیزر به رسانه ضبط می رسند، امواج نور آنها تقاطع می کنند و با یکدیگر اختلاف می کنند. این الگوی تداخل است که در رسانه ضبط شده است. الگوی خود ظاهرا تصادفی است، زیرا این تصویری است که در آن نور صحنه با منبع نور اصلی مواجه شده است – اما نه منبع اصلی اصلی خود. الگوی تداخل می تواند یک نسخه کدبندی از صحنه باشد، که نیاز به کلید خاص – منبع نور اصلی – دارد تا محتوای آن را مشاهده کند.این کلید از دست رفته بعد از آن با درخشش یک لیزر، مشابه با آن که برای ضبط هولوگرام، بر روی فیلم توسعه یافته است، ارائه می شود. هنگامی که این پرتو هولوگرام را روشن می کند، از طریق الگوی سطح هولوگرافی پراکنده می شود. این یک میدان نور را یکسان می سازد که در ابتدا توسط صحنه تولید شده و بر روی هولوگرام پراکنده شده است.

 

تفاوت های هرم هولوگرافیک سه بعدی با تصویر

از طریق بررسی تفاوت های آن ها از عکاسی عادی ممکن است هولوگرافی بهتر باشد.

هرم هولوگرافیک سه بعدی نشان دهنده یک ضبط اطلاعات در مورد نور است که از صحنه اصلی به عنوان پراکنده در طیف وسیعی از جهت ها و نه تنها از یک جهت، به عنوان در یک عکس است. این اجازه می دهد تا صحنه را از طیف وسیعی از زوایای مختلف مشاهده کنید، مثل اینکه هنوز وجود داشته باشد.یک عکس را می توان با استفاده از منابع نور طبیعی (نور خورشید یا نور الکتریکی) ضبط کرد، در حالی که یک لیزر برای ضبط یک هرم هولوگرافیک سه بعدی لازم است.لنز برای عکاسی تصویر در عکاسی مورد نیاز است، در حالی که در هولوگرافی، نور از جسم به طور مستقیم بر روی رسانه ضبط پراکنده می شود.یک ضبط هولوگرافی نیاز به یک پرتو نور دوم (پرتو مرجع) دارد که به رسانه ضبط هدایت می شود.یک عکس را می توان در طیف گسترده ای از شرایط روشنایی مشاهده کرد، در حالی که هولوگرام ها فقط می توانند با فرم های بسیار خاصی از نور دیده شوند.هنگامی که یک عکس به نصف برسد، هر قطعه نیمی از صحنه را نشان می دهد. هنگامی که یک هولوگرام به نصف برسد، صحنه تمام می تواند در هر قطعه دیده شود. این به این دلیل است، در حالی که هر نقطه ای در یک عکس فقط نور را از یک نقطه واحد در صحنه پراکنده می کند، هر نقطه در ضبط هولوگرافی شامل اطلاعاتی درباره نور پراکنده از هر نقطه در صحنه است. عکس یک نمایش دو بعدی است که تنها می تواند یک اثر سه بعدی ابتدایی تولید کند، درحالی که طیف مشاهده ای که از یک هولوگرام به دست می آید، بسیاری از نشانه های درک عمیقی را که در صحنه اصلی وجود داشت، اضافه می کنند. این نشانه ها توسط مغز انسان به رسمیت شناخته شده و به تصور یک تصویر سه بعدی همانند زمانی که صحنه اصلی دیده می شود، ترجمه می شود.یک عکس به وضوح زمینه نور صحنه اصلی را نشان می دهد. سطح هولوگرافی پیشرفته شامل یک الگوی زیبا و ظاهرا تصادفی است که به نظر می رسد هیچ رابطه ای با صحنه ای که ضبط نشده است، هیچ ارتباطی ندارد.

این تکنولوژی موج جدیدی در نحوه دید ایجاد می کند و تاثیرات شگرفی روی تمام زمینه های زندگی مثل تجارت، آموزش، علم و هنر و مراقبت و سلامتی دارد. هم چنین با هزینه و بودجه عظیم سینما ها برای پخش و اکران سه بعدی فیلم ها، توجه مردم به سیستم های سه بعدی جلب شده است و محققان بسیاری روی انواع نمایش آن تمرکز کرده اند.

هرم هولوگرافیک

رشد فناوری هولوگرافیک

این فناوری به سرعت در حال توسعه و رشد است و از ابتدا در رقابت های تجاری محصولات و تبلیغات کاربرد داشته است چرا که جلوه ای بسیار چشمگیر دارد و در خاطر مخاطب باقی می ماند.اولین بار این تکنیک توسط کمپانی های Big Brother(TV show) ، CocaCola و BMW برای تبلیغات تجاری استفاده شد. تکنولوژی های نمایش سه بعدی مدرن نه تنها در در کامپیوترها و تلویزیون ها محبوب هستند؛ بلکه نمایش آن ها به صورت محیطی و درک تجربی آن به مراتب جذاب تر است.  هولوگرافیک پروجکشن کاربردهای فراوانی دارد مثل: مدل سازی پزشکی، شبیه سازی پرواز، کنترل ترافیک هوایی، شبیه سازی میدان جنگ، تشخیص پزشکی، تشخیص آب و هوا، سرگرمی، تبلیغات،  آموزش، انیمیشن ها، واقعیت مجازی، روبوتیک و … .

فن آوری هرم هولوگرافیک سه بعدی باعث می شود محتوای دیجیتال ۳D زنده بماند که آیا آن را در داخل یک لوله شیشه ای یا در هوا نازک معلق است. از یک زاویه دید ۳۶۰ درجه ای به منظور جابجایی فیزیکی اشیاء معلق، هولوگرام های ۳D اجازه می دهند تا کاربران با محتوای کاملا متفاوت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. از یک دیدگاه تجاری، با استفاده از تکنولوژی ۳D صفحه نمایش می تواند یکپارچه شکاف بین نام تجاری شرکت شما و نوآوری محصول پیشگامانه است. دستگاه های هولوگرام ۳D می توانند محصول شما را با استفاده از سحر و جادو انیمیشن متحمل شوند و در عین حال محصول خود را نشان دهند – این کار تجربه واقعی ۳D است. استفاده از پروژکتورهای هولوگرافی یک راه مطمئن برای تماشای شرکت خود از رقابت با جذب مشتری هدف خود. هولوگرام های ۳D خود را در زندگی روزمره خود درمی یابند که در تبلیغات صفحه نمایش، به عنوان دستیار دیجیتال یا در تنظیمات بالینی استفاده می شود.

همانطور که انتظار داشتید، این تصاویر پیش بینی شده با حساسیت لمسی، شاهکار آسان نبود. سیستم پروژکتور اساسا با تمرکز پرتوهای لیزر در نقاط خاصی در هوا کار می کند و گازها را به شدت گرم می کند تا آنها را یونیزه کند و جیب های پلاسما شناور را ایجاد کند – که اگر شما آنها را لمس کردید، می توانید آنها را بسوزانید.

همانطور که معلوم است، شما می توانید تصاویر را هنگامی که آنها را لمس می کنید احساس کنید. امواج شوک کوچک بوسیله موج پلاسما تولید می شوند زمانی که یک کاربر آنها را لمس کند، که به عنوان انگیزه ای روی انگشت احساس می شود – تقریبا مانند نور دارای مواد فیزیکی است. مایک توسط شرکت فن آوری Crypton Future Media با همکاری شرکت Sega، Sony Music و Yahama با استفاده از فناوری هولوگرام توسط موسسه ملی فناوری اطلاعات و ارتباطات ژاپن در ژاپن ایجاد شد

تصاویر هولوگرافی توسط یک پروژکتور سه بعدی هولوگرافی ایجاد می شود – ده ها پروژکتور ۳D استفاده می شود تا بینندگان در مخاطبان بتوانند از هر زاویه ای نماینده را ببینند.

فن آوری به نام “fVision”، اجازه می دهد صفحه نمایش پروژکتور هولوگرافی در سراسر مرحله حرکت کند و مانند یک سازنده زنده اجرا شود. نرم افزار Vocaloid Yahama، نمونه های صوتی را برای ایجاد صدای مایکو و آواز خواندن تلفیق می کند. ما فقط می‌توانیم تصور کنیم که این فناوری جدید هولوگرام ممکن است در آینده از سرگرمی های زنده تاثیر بگذارد. آیا این فقط یک تازگی است یا می‌توان انتظار داشت که تصاویر هولوگرافیک از هنرمندان واقعی را ببینیم؟